Balthus – ostatni wielki malarz współczesności

 

Był trudnym rozmówcą dla dziennikarzy, udawał głuchego, kiedy zadawano mu niewygodne pytania. Ci, którzy mieli okazję go poznać, mówili jednogłośnie: wyrafinowanie, elegancja, klasa. On sam miał w sobie odrobinę megalomanii, tytułując się księciem, choć jego ojciec pochodził z drobnej szlachty. Kochał Rzym i Rzym odwdzięczył mu się podwójną wystawą na progu piętnastej rocznicy jego śmierci. Balthus – ostatni wielki malarz współczesności – tak lubił o sobie mówić – i jako jedyny za życia wystawiany w Luwrze.

 

Villa Medici
Villa Medici

 

Villa Medici – tu Balthus (prawdziwe nazwisko Balthasar Kłossowski de Rola) pracował przez 16 lat, był jej dyrektorem od 1961 do 1977 roku. Tu miał swoje atelier. Miejsce magiczne, spokojne, jak najbardziej sprzyjające pracy twórczej. Z przepięknym widokiem na Wieczne Miasto. Bywali u niego najwięksi włoskiego kina tamtych czasów: Fellini, Antonioni, Viconti, Zeffirelli. Urzekał wszystkich swoją osobowością. A ogrodom przywrócił pierwotny kształt jak za Medyceuszy. W tym roku zostały ogłoszone najpiękniejszym ogrodem publicznym Włoch.

 

 

Tutaj zamieszkał również ze swoją drugą żoną – Japonką Setsuko Idetą – towarzyszką jego drugiej połowy życia. Setsuko poznał w Kioto w 1962 roku, dokąd wysłał go Malraux – ówczesny francuski minister kultury w poszukiwaniu dzieł na planowaną wystawę w Le Petit Palais w Paryżu. Ona przepiękna, młodziutka, miała zaledwie 21 lat, Balthus 35 lat więcej. Pochodziła z zamożnej japońskiej rodziny samurajów, wykształcona w Tokio, u jezuitów. Wychowana na rosyjskich i francuskich powieściach marzyła, by stać się bohaterką jak one, marzyła o mężczyźnie całkowicie jej oddanym, więc Balthus spadł jej prosto z nieba. Rożnica wieku nie przeszkadzała, bardziej artysta na początku związku odejmował sobie lat (bo urodził się 29 lutego). Poślubił ją dopiero w 1967 roku, rok wcześniej sformalizował rozwód ze swoją pierwszą żoną. 

 

Na życzenie Balthusa Setsuko nosiła kimono, najczęściej w barwach Rzymu (czerwień i pomarańcz). Kto ich widział razem, był świadkiem niecodziennego spektaklu – oboje rozkwitali. Tu urodziła się dwójka dzieci z tego związku: Fumio (1968-1970) – przeżył tylko dwa latka, zmarł na rzadką chorobę genetyczną. I Haruki – czyli wiosenny kwiat – urodzona w 1973 roku, dziś projektantka biżuterii.

 

Scuderie del Quirinale

 

O pierwszej żonie nie mówił zbyt wiele, może dlatego, że był to trudny i burzyliwy związek, a artysta próbował popełnić samobójstwo zanim ją poślubił, bo była zaręczona z innym. Antoinette de Watteville – arystokratkę z Berna poślubił w 1937 roku, choć poznali się jako dzieci, ona pozowała mu do pierwszych obrazów. Z tego związku miał dwóch synów: Thaddeusa i Stanislasa. Obaj synowie odziedziczyli po ojcu ekscentryczną naturę. Stanislas dandys, muzyk, blisko The Beatles, to on urządzał w ogrodach Villa Medici psychodeliczne wieczorki pełne narkotyków ze swoją ówczesną narzeczoną Rominą Power (nie miała nawet 16 lat), obecnie żonaty z młodą Chinką. I Thaddeus – pisarz, żonaty z Loulou de la Falaise – muzą Yves Saint Laurent – ojcem chrzestnym jego córki. Wolna miłość, wolny związek bez zobowiązań, alkohol, narkotyki. Tak wytrwali aż do śmierci Loulou na nowotwór w 2011 roku. Jego córka, a wnuczka Balthusa – Anna Klossowski również zajmuje się modą i sztuką współczesną.

 

I pierwsza kobieta w życiu Balthusa – jego matka – Elizabeth Dorothea Spiro, po mężu Kłossowska, kazała nazywać siebie Baladine (podobno od ‘Balladyny’ Słowackiego). Rosjanka, urodzona we Wrocławiu, nie do końca wiadomo o jej pochodzeniu. Biograf Balthusa Fox skłaniał się ku żydowskim korzeniom, wszak ojciec Baladine był kantorem w synagodze Pod Białym Bocianem. Balthus zaprzeczał, wskazywał na greckie pochodzenie rodziny matki. Artystka, malarka, bardzo towarzyska.

 

Ojciec – Erich Kłossowski de Rola – również malarz, krytyk sztuki, scenograf – urodzony na terenie dzisiejszego obwodu kaliningradzkiego. Pochodził z drobnej szlachty polskiej. Baltus obsesyjnie podkreślał swoje szlacheckie pochodzenie. Przypinał swój herb rodowy nawet do kimona żony.

 

Balthus przychodzi na świat w Paryżu w 1908 roku, trzy lata po swoim starszym bracie Piotrze – pisarzu i filozofie. Mieszkają w artystycznej dzielnicy Montparnasse, matka prowadzi salon towarzyski. Przez dom przewijają się najwięksi artyści: Henri Matisse, Pierre Bonnard. W takiej atmosferze dorasta młody Balthasar. Ale wybucha wojna, a rodzice ze względu na swoje niemieckie paszporty muszą opuścić Francję. Wyjeżdżają do Berlina, Szwajcarii. Tam Baladine ma długi romans z poetą Rainerem Marią Rilke aż do jego śmierci w 1926 roku. Rozstaje się definitywnie z ojcem Balthazara w 1917 roku. Młody Balthus bardzo przeżywa rozstanie rodziców, cierpi, a Rilke choć sympatyczny, nigdy nie jest w stanie zastąpić mu ojca. Ale ten sam Rilke pomaga w wydaniu pierwszych szkiców młodego Balthazara. ‘Mitsou’ publikuje mając zaledwie 12 lat. Mitsou – to imię jego ukochanej kotki, pierwszej muzy, który zaginęła. Odtąd obsesyjnie motyw kota będzie przewijał się w jego twórczości.

 

Młodego Balthusa fascynuje również ‘Alicja w krainie czarów’ C.C. Lewisa i ‘Wichrowe Wzgórza’ E. Bronte.

 

Do Paryża powracają w 1921 roku. Żyją w biedzie, pomagają im krewni i znajomi. W 1926 roku Balthus po raz pierwszy jedzie do Włoch. Rowerem objeżdża Toskanię, wtedy też zachwyci się malarstwem wczesnorenesansowym, zwłaszcza Pierem della Francesca. To określi gust artystyczny jego twórczości.

 

Obraz ‘La Rue’ (Ulica) z 1933 roku przedstawiający paryską ulicę Dzielnicy Łacińskiej otworzy mu drzwi do sławy. A w samej twórczości jak bumerang będą przewijały się postacie dojrzewających dziewczynek (obrazy pełne erotyki – oskarżano go o dryfowanie w stronę pedofilii), kotów, luster, kart.

 

Wielka retrospektywa przygotowana w Rzymie składa się z dwóch części: Scuderie prezentują 150 najważniejszych dzieł artysty, natomiast Villa Medici szkice, malowidła i fotografie z jego rzymskiego pobytu, a wśród nich słynny ‘La Chambre turque’ Pokój turecki, do którego pozowała jego młoda japońska narzeczona. Pokój turecki został udostępniony pierwszy raz publiczności z okazji tejże wystawy.

 

Po rzymskim pobycie Balthus wyjeżdża z rodziną do Szwajcarii. Jest to dla niego symboliczny powrót do dzieciństwa. Osiedla się w Rossinière. Mała Haruki chodzi do wiejskiej szkółki, uczy się francuskiego. Jako 10-latkę wysyłają ją do collegu dla bogatych, nie może się w nim odnaleźć. Długo szuka swojego miejsca w życiu. Londyn, Paryż, aż powraca do Szwajcarii jako projektantka biżuterii. Obie z matką zajmują się Fundacją Balthusa. Matka jest także ambasadorem Unesco i w pewnym sensie śmierć Balthusa dała jej drugie życie, także artystyczne.

 

Batlhus odszedł 18 lutego 2001 roku. Na pogrzeb przybył prezydent Francji Jacques Chirac, a Bono – zaśpiewał podczas uroczystości. Irlandzki muzyk przyjaźnił się z Balthusem, ma sporą kolekcję jego dzieł. I tego samego dnia został ojcem chrzestnym Setsuko. Zdecydowała się przyjąć chrzest.

 

Na stronie fundacji można obejrzeć zdjęcia z prywatnego archiwum artysty oraz chronologiczny wykaz jego prac. Na stronie Scuderie del Quirinale z kolei 14 najbardziej znaczących obrazów wystawy.

 

Wystawa potrwa do 31 stycznia 2016 roku. Wielki minus to brak jednego biletu na dwa obiekty, warto jednak zachować bilet, bo w drugim obiekcie oferują nam zniżkę, ile dokładnie, brak informacji.

 

Scuderie del Quirinale

niedziela – czwartek – 10.00 -20.00

piątek – sobota 10.00 – 22.30

bilet normalny 12

bilet ulgowy 9.50

Uwaga! 13 grudnia bezpłatny wstęp na wystawę między 19.30 a 21.30

 

Villa Medici

wtorek – niedziela 10.00 – 19.00

poniedziałek nieczynne

bilet normalny 12

bilet ulgowy 6

w każdy czwartek między 17 a 19 bezpłatne wejście na wystawę

 

Co warto zobaczyć w Rzymie w nadchodzący weekend?

posted in: Karnet kulturalny | 0

 

Co warto zobaczyć w Rzymie w nadchodzący weekend?

 

Termy Dioklecjana

 

Pierwsza niedziela miesiąca to tradycyjnie wstęp wolny do muzeów państwowych. W Rzymie można odwiedzić bezpłatnie następujące obiekty:

 

Colosseo e Foro Romano / Palatino
Galleria Borghese (obowiązkowa rezerwacja € 2,00)
GNAM Galleria Nazionale Arte Moderna 
Museo nazionale Etrusco di Villa Giulia
Museo HC Andersen, Museo M. Praz, Museo Boncompagni Ludovisi per le Arti decorative e il Costume
Museo nazionale Romano (Palazzo Massimo, Palazzo Altemps, Crypta Balbi, Terme di Diocleziano)

Galleria nazionale d’Arte Antica Palazzo Barberini

Galleria nazionale d’Arte Antica Palazzo Corsini
Galleria Spada
Museo nazionale di Palazzo Venezia
Museo nazionale di Castel Sant’Angelo 
Museo nazionale d’Arte Orientale “G. Tucci”
Museo nazionale Preistorico Etnografico “L. Pigorini”

Museo nazionale delle Arti e Tradizioni Popolari
Museo nazionale dell’Alto Medioevo
Museo nazionale degli Strumenti Musicali
Scavi di Ostia Antica
Museo Ostiense
Mausoleo di Cecilia Metella
Terme di Caracalla
Villa dei Quintili
Santa Maria Nova sull’Appia Antica

Villa Adriana a Tivoli
Villa d’Este a Tivoli

 

Palazzo Barberini

 

Rezydenci Rzymu i aglomeracji rzymskiej po okazaniu dokumentu mają również bezpłatny wstęp do muzeów miejskich.

 

Tego samego dnia przypada również

 

 

Narodowy Dzień Rodzin w Muzeum – przygotowano mnóstwo atrakcji dla dzieci, więcej szczegółów na www.famigliealmuseo.it

 

 

 

W Marino pod Rzymem 4 i 5 października odbędzie się 91 Sagra dell’Uva.

 

uva marino

 

 

Od 4 do 18 października ponownie otwarty będzie Ogród Różany u stóp Awentynu.

 

Ogród Różany Awentyn

Karnet kulturalny – weekend 26 i 27 września

posted in: Karnet kulturalny | 0

Co warto zobaczyć w Rzymie w nadchodzący weekend? Oto kilka propozycji.

 

 

 

26 września w Chiostro del Bramante rozpoczyna się wielka wystawa prac Jamesa Tissota – Francuza z urodzenia, Anglika z adopcji. Pierwszy raz we Włoszech – 80 prac z londyńskiej Tate Gallery, paryskiego il Petit Palais i Muzeum d’Orsay. 

Potrwa do 21 lutego.

Godziny otwarcia : 10.00 – 20.00, w soboty i niedziele do 21.00

Wstęp: €13 normalny – audioprzewodnik wliczony, €11 ulgowy

Więcej informacji na: www.chiostrodelbramante.it

 

 

 

26 września w Casa del Cinema, Largo Marcello Mastroianni, 1 (w parku Villa Borghese, wejście od Via Veneto) dwa bezpłatne pokazy filmu Jana Komasy ,,Powstanie Warszawskie”.

 

O godz. 18.30 i o 21.00. Po projekcji o 18.30 spotkanie z reżyserem.

 

 

 

27 września jak w każdą ostatnią niedzielę miesiąca bezpłatny wstęp do Muzeów Watykańskich od 9.00 do 12.30. Nie ma rezerwacji on-line. Trzeba wcześnie przyjść i ustawić się w kolejkę.

 

Udanego weekendu!

Starożytny Rzym bez barier – nowa trasa zwiedzania rzymskich forów

Wreszcie włoska stolica może zaproponować kapitalną rzecz osobom niepełnosprawnym. Starożytny Rzym bez barier –  to wspólna inicjatywa Wydziału Kultury i Sportu Wiecznego Miasta oraz Fundacji Santa Lucia di Roma. Specjalny program – Degenza e conoscenza: la storia di Roma entra negli ospedali  – pozwoli tysiącom chorych zwiedzić Forum Trajana, Forum Cezara i Forum Nerwy, a w przyszłości być może i kolejne fora.

 

Juliusz Cezar
Juliusz Cezar

 

 

550-metrowy szlak pomogą pokonać i zwiedzić wolontariusze z ‘Servizio Civile – Programma Garanzia Giovani’.

 

Wizyta inaugurująca już w sobotę, 26 września, w głównej mierze będzie dostępna dla pacjentów szpitala Santa Lucia, ale jest szansa na wolne miejsca. Zainteresowani proszeni są o kontakt telefoniczny 06 51501272 lun mejlowy [email protected],it.

 

Oby takich inicjatyw było więcej!

 

 

 

 

,,Pierwsza kawa o poranku” Diego Galdino trafi na duży ekran

posted in: Karnet kulturalny | 0

Kiedy ukazała się na włoskim rynku, jej nakład rozszedł się w ciągu miesiąca, co jest fenomenem. Historię Massima – rzymskiego baristy i piegowatej paryżanki Geneviève rozgrywającą się w romantycznych rzymskich zaułkach pokochały miliony Włochów, Niemców, Polaków i Hiszpanów (na te języki została przetłumaczona). Jak donosi wczorajsze wydanie rzymskiego dziennika ‘Il Messaggero’ – ‘Il primo caffè del mattino’ ( ‘Pierwsza kawa o poranku’) Diego Galdino zostanie sfilmowana.

 

Diego Galdino
Diego Galdino

 

Prawa autorskie zakupiła wytwórnia Ocean Production, a scenariuszem zajmie się jeden z najlepszych fachowców we Włoszech – Vittorio Moroni. A ponieważ Diego Galdino jest marzycielem, marzy, by zagrał tam Riccardo Scamarcio u boku Sophie Marceau. Miejmy nadzieję, że film będzie tak dobry jak książka.

 

A sam Diego jest skromny i woda sodowa nie uderzyła mu do głowy. Jego klienci w barze nazywają go Kopciuszkiem literatury włoskiej, a on choć odniósł ogromny sukces, jest tym samym Diego. Nadal budzi się o piątej rano i biegnie do baru, bo klienci są zawsze najważniejsi. Bez nich nie byłoby tej opowieści. I największą radość sprawiają mu czytelnicy, którzy odwiedzają jego bar z prośbą o dedykację i wspólne zdjęcie – Włosi, liczni cudzoziemcy, także Polacy (głównie panie).

 

O świcie w barze, nocą z piórem w ręku, bo pisanie to jego wielka miłość. Wydawnictwo Sperling  and Kupfer opublikowało właśnie jego trzecią pozycję (16 czerwca 2015) ‘Vorrei che lamore avesse i tuoi occhi’ (dosłownie: ‘Chciałbym, aby miłość miała kolor Twoich oczu’).

 

Diego Galdino

 

Wcześniej ukazała się jego druga książka ‘Mi arrivi come da un sogno’ (‘Zadbam o to, aby Cię nie stracić’).

 

Diego Galdino

 

 

W Polsce jego powieści ukazują się w Domu Wydawniczym Rebis. A sam pisarz, tłumacząc swój sukces tłumaczy jak na baristę przystało, używając kawowych metafor. Do przygotowania dobrej kawy jest potrzebna nie tylko doskonała mieszanka kawy i odpowiednio dobrana woda, ale i odrobina serca, którą wkładasz w jej przygotowanie, bo to ona uczyni z niej tę jedną, wyjątkową, w której zakochacie się od pierwszego łyku. Skromne i piękne.

 

 

 

Pałac Kwirynalski – od jutra nowe zasady zwiedzania

posted in: Karnet kulturalny | 4

‘Pałac Kwirynalski jest domem wszystkich Włochów i będzie dostępny dla każdego’ – ogłosił prezydent Sergio Mattarella podczas obchodów Święta Republiki Włoskiej. Od jutra, tj. 23 czerwca siedziba prezydenta, a wcześniej letnia rezydencja papieży i siedziba monarchów włoskich, będzie otwarta prawie codziennie (za wyjątkiem poniedziałków i czwartków), a za podstawową trasę zapłacimy jedynie symboliczną kwotę €1.5.

 

 

Salon gwardii przybocznej prezydenta ©il Quirinale

 

Do wyboru mamy dwie trasy:

 

1. Trasę artystyczną – Piano Nobile i Piano Terra – sale reprezentacyjne pałacu – płatny jedynie koszt rezerwacji €1.5, czas zwiedzania 1 godz. 20 min. – ostatnie wejście o 14.30.

 

2. Trasę artystyczno-tematyczną –  trasa artystyczna wzbogacona o wystawę porcelany dynastii sabaudzkiej, muzeum powozów i część ogrodów prezydenckich – koszt €10, do 18 lat wstęp wolny, 18-25 lat i powyżej 65 lat €5, czas zwiedzania 2 godz. 30 min. – ostatnie wejście o 13.30.

 

Pałac Kwirynalski – ogrody

 

 

Godziny otwarcia:

Wtorek – środa – piątek – sobota – niedziela 9.30 – 16.00 (w lipcu w niedzielę od 8.30 do 12.00)

Nieczynne w sierpniu, w okresie świąt Bożego Narodzenia i 2 czerwca.

 

Rezerwacja:

Bilety należy zarezerwować co najmniej 5 dni przed planowaną wizytą.

 – on-line

– telefonicznie: 06 39 96 75 57

– osobiście w Infopoint – Via del Quirinale, 30 – Palazzo Sant’ Andrea, od godz. 9 do 19

 

Pałac Kwirynalski – ogrody

 

 

Należy przybyć 30 min przed wizytą, z dowodem tożsamości, nie wolno się spóźnić, bo bilet przepadnie. Wewnątrz Pałacu Kwirynalskiego nie wolno fotografować ani filmować.

 

Polecam wizytę wirtualną pałacu. Jest doskonale opracowana w kilku językach.

 

Pałac Kwirynalski

Piazza del Quirinale

najłatwiej dotrzeć metrem linii A (stacja Repubblica), a potem piechotą.

Jeszcze jeden sen nocy letniej – Szekspir w Villa Borghese

Genialny aktor Gigi Proietti – dyrektor artystyczny Silvano Toti Globe Theatre do końca walczył jak lew o pieniądze na sezon letni 2015. Kibicowały mu tysiące Włochów, którzy pokochali Szekspira, pokochali ten wspaniały teatr i tego lata ponownie pragnęli przeżyć jeszcze jeden sen nocy letniej. A miasto na kilka dni przed startem oznajmiło, że nie ma pieniędzy na teatr, który nie tylko wrósł w tradycję Wiecznego Miasta, ale jako jedyny letni teatr przynosi dochody i gromadzi prawie komplet widzów na każdym przedstawieniu. Wygrał Szekspir, wygrała sztuka. Silvano Toti Globe Theatre powraca 2 lipca.

 

Globe Theatre Roma Villa Borghese

 

Jesteście wielcy! Bez Was nie ma rzymskiego lata! Któż z aktorów nie chciałby usłyszeć takich słów! To tylko niektóre podziękowania internautów. Dzięki wsparciu widzów po długiej batalii z urzędnikami, którzy bez podania konkretnych powodów ucięli dotacje, Gigi Proietti wygrał (wielki włoski aktor, w tym roku obchodzi 50-lecie pracy artystycznej). Co prawda teatr musiał podnieść ceny o €1, ale widzowie zgodnym chórem powiedzieli: zapłacimy! Nie odbierajcie ludziom tego, co piękne! To wzruszające, bo dawno nie widziałam takiej solidarności. A przychodzą tu wszyscy: od młodzieży po najstarszych, bo i ceny są na każdą kieszeń, a też żaden inny dramaturg nie uwodzi tak jak Szekspir! W jego sztukach jest życie: miłość, nienawiść, żądza władzy, zemsta. zbrodnia – słowem całe spektrum duszy ludzkiej. Mnie Szekspir zauroczył jako dziecko, do dziś pamiętam ‘Opowieść zimową’ wyprodukowaną przez BBC, a wyemitowaną w Telewizji Polskiej, nie miałam nawet 7 lat, a wciąż widzę przed oczami posąg, który ożywa. A potem były doskonałe tłumaczenia Stanisława Barańczaka poznańskiego wydawnictwa ‘W drodze’.

 

Gigi Proietti – dyrektor artystyczny © Silvano Toti Globe Theatre

 

Był rok 2003. Villa Borghese świętowała właśnie swoje 100-lecie jako park publiczny. I wtedy Gigi Proietti – aktor obdarzony niesamowitą intuicją wpadł na pomysł, aby otworzyć w niej letni teatr, który wystawiałby sztuki Szekspira. Pomysł spodobał się zarówno władzom Rzymu, jak i rodzinie Toti – przedsiębiorcom i mecenasom sztuki (odrestaurowali m.in. Galerię Colonna, zwaną też Galerią Alberto Sordi , w samym centrum Rzymu. naprzeciwko parlamentu), którzy postanowili zainwestować swoje pieniądze.

 

To jedyny teatr elżbietański we Włoszech. Wybudowano go w rekordowym tempie – trzech miesięcy, zainaugurowano 27 września przedstawieniem ‘Romea i Julii’. Wszystko jest tu jak w londyńskim Globie – cylindryczny kształt budynku, drewniana scena i widownia wykonane z solidnego dębowego drewna. Brakuje dachu, ale to nikomu nie przeszkadza, bo rzadko pada, a kiedy gasną światła i księżyc dodatkowo oświetla scenę, może być tylko magicznie.

 

Globe Theatre Roma Villa Borghese – scena

 

A widzowie? Szybko pokochali ten teatr i przychodzą tu tłumnie, z własnymi poduszkami do siedzenia, a najodważniejsi, głównie młodzi ludzie siedzą po turecku tuż przed sceną (to najtańsze bilety – 420 miejsc). Teatr może pomieścić ogółem 1250 osób.

 

Globe Theatre Roma Villa Borghese – publika

 

Przez tych kilkanaście lat działalności zaprezentowano imponujący repertuar: od komedii po tragedie: ‘Romeo i Julia’, ‘Sen nocy letniej’, ‘Wiele hałasu o nic’, ‘Poskromienie złośnicy’, ‘Wesołe kumoszki z Windsoru’, ‘Kupiec wenecki’, ‘Jak wam się podoba’, ‘Stracone zachody miłości’, ‘Burza’, ‘Dwaj panowie z Werony’, ‘Otello’, ‘Król Lear’, ‘Ryszard III’, ‘Juliusz Cezar’. Może doczekamy się ‘Hamleta’i ‘Makbeta’.

 

Sen Nocy Letniej
‘Sen nocy letniej’ – Szekspir © Silvano Toti Globe Theatre

 

Zachęcam wszystkich do odwiedzenia tego miejsca. Naprawdę warto! Spektakle są po włosku, ale wystarczy przeczytać wcześniej tekst sztuki, a znając treść, nie będzie problemów z jej odbiorem.

 

Program na lato 2015

 

2-12 lipca 21:15 ‘Sen nocy letniej’ – Sogno di una notte di mezza estate

16 lipca – 2 sierpnia 21:15 ‘Król Lear’ – Re Lear

5-30 sierpnia 21:15 ‘Wiele hałasu o nic’ – Molto rumore per nulla

3-20 wrzesnia 21:00 ‘Otello’

24-27 wrzesnia 21:00 ‘Komedia omyłek’ – The Comedy of Errors – po raz pierwszy po angielsku – wystawi ją The Bedouin Shakespeare Company

 

Nowość to spektakl poświęcony sonetom miłosnym Szekspira, prawdopodobnie po południu w cenie €3, a kto zakupi taki bilet, ma prawo do zniżki na wieczorny spektakl tego samego dnia.

 

Więcej informacji na temat biletów (w sprzedaży od 22 czerwca) i rezerwacja na: www.globetheatreroma.com

Teatr mieści się przy Largo Acqua Felix (Piazza di Siena) – Villa Borghese.

 

A oto program na lato 2016 – (bilety w sprzedaży od 18 czerwca) i rezerwacja na: www.globetheatreroma.com

 

Globe Theatre 2016