Jannis Kounellis i skandal w Santa Croce in Gerusalemme

posted in: Rzym poza szlakiem | 0

Jannis Kounellis już nie żyje, zmarł w lutym 2017 roku. Urodził się w 1936 roku w Pireusie, ale od 1956 roku przebywał w Rzymie, gdzie ukończył tutejszą Akademię Sztuk Pięknych. Był doskonale znany we włoskich kręgach artystycznych. 28 listopada 2007 roku autor uroczyście zainaugurował tę niezwykłą bramę, il Sipario – jak sam ją nazwał – kurtynę odsłaniającą przepiękny ogród klasztorny. Jeszcze wtedy nikt nie zdawał sobie sprawy, że za murami tej wspaniałej bramy króluje sodoma i gomora.

Jannis Kounellis – brama prowadząca do ogrodów klasztornych Santa Croce

Po przeprowadzce do Rzymu postanowiłam odwiedzić słynną Bazylikę Santa Croce in Gerusalemme – jeden z siedmiu kościółów pielgrzymich, trasy wymyślonej przez św. Filippa Neri, które każdy ambitny pielgrzym w przeszłości musiał odwiedzić. Ale to ta brama przykuła moją uwagę, bo w promieniach sierpniowego słońca kolorowe kamienie z weneckiego Murano lśniły jeszcze piękniej. Wydawała się nie z tej ziemi, pełna przepychu i zupełnie nie pasowała do surowego monastycznego otoczenia. Nic o niej nie wiedziałam, więc zaczęłam szukać materiałów. Nie byłam zszokowana, ale mocno zniesmaczona informacjami, które znalazłam, a które opublikowały poważne włoskie dzienniki jak la Repubblica czy il Messaggero. W maju 2011 roku papież Benedykt XVI wydał nakaz całkowitego zamknięcia zakonu cystersów przy Santa Croce in Gerusalemme. Siedmiu ostatnich cystersów zostało przeniesionych do innych klasztorów m.in do opactwa w Chiaravalle. Mało tego, Bazylika Santa Croce in Gerusalemme straciła tytuł kościoła pielgrzymiego.

Jannis Kounellis – brama prowadząca do ogrodów klasztornych Santa Croce

Co skłoniło papieża do podjęcia tak mocnej decyzji? Mało chrześcijaństwa, pławienie się w luksusach niegodnych tej profesji i sprofanowanie jednego z najważniejszych miejsc kultu w Rzymie, przechowującego relikwie Męki Pańskiej. A wszystko zaczęło się wraz z przybyciem do klasztoru nowego opata. Simone Fioraso – ex-stylista z Mediolanu, pracujący dla Armaniego i Missioni, postanowił ożywić życie kulturalne zgromadzenia. Powołał stowarzyszenie Amici di Santa Croce – Przyjaciele Świętego Krzyża, którego głównym sponsorem był markiz Giulio Sacchetti uważający się za potomka Karola Wielkiego. Kościół zaczęły odwiedzać osoby z rzymskiego świecznika: książęta, baronowie, wpływowi politycy.

W 2008 roku Fioraso zorganizował wielkie czytanie Biblii transmitowane przez RAI nieprzerwanie przez 7 dni i 7 nocy, a wśród lektorów znalezli się m.in. były włoski prezydent Carlo Azelio Ciampi, Giulio Andreotti, Roberto Benigni czy kardynał Tarcisio Bertone (ten sam, który uprowadził tysiące euro z funduszy szpitala dziecięcego Bambino Gesù przeznaczonych na operacje ratujące życie ciężko chorym dzieciom, na remont swojej 400-metrowej rezydencji na poddaszu. Skandal ujrzał światło dzienne w 2017 roku, tysiące internautów skrzykiwało się na sylwestra na poddaszu kardynała Bertone). Opat Fioraso dał drugie życie ogrodom klasztornym. Do tego projektu zatrudnił ekskluzywnego architekta krajobrazu Paola Pejrone, który pracował wcześniej dla rodziny Rotschildów i rodziny Agnellich. Zbudowano luksusowy hotel Domus Sessoria, najbogatsi klienci mogli wynająć klasztorną limuzynę. Nawet kontrowersyjna Madonna odwiedziła to miejsce. Ogród zaczął sprzedawać produkty bio, warzywa, owoce, marmolady, likiery, miody, czekolady na zamówienie. W rzeczywistości towary kupowano w sklepiku za rogiem, naklejano jedynie ekskluzywną etykietkę z grafiką domu Rotschildów. Biznes się kręcił, zachwycona arystokracja kupowała produkty, ważne osoby odwiedzały kościół, działał chór dziecięcy ‘Kolorowe kredki’ (Matite colorate). Czarę goryczy przelały jednak taśmy, które dotarły do papieża. Oto zakonnica Anna Nobili, była tancerka erotyczna sprowadzona tu przez opata Simone, tańczy swój Holy Dance przed ołtarzem. Tego było już za wiele.

Opat Simone Fioraso został odwołany w 2009 roku. W tym samym roku został ‘zesłany’ do Wenezueli. Siostra Anna Nobili ma się dobrze. Prowadzi prywatną szkołę tańca ‘Holy Dance’.

26 maja Muzea Watykańskie gratis

26 maja, w ostatnią niedzielę miesiąca możecie bezpłatnie zwiedzić Muzea Watykańskie. Jak zawsze polecam moje artykuły, niezwykle pomocne w odkrywaniu tego fascynującego miejsca.

Na zdjęciu posąg Nilu w skrzydle Braccio Nuovo

Jak bezstresowo zwiedzić Muzea Watykańskie – praktyczny przewodnik

Arcydzieła Muzeów Watykańskich – Dziedziniec Pinii (Cortile della Pigna)

Arcydzieła Muzeów Watykańskich – Apoksyomenos

Arcydzieła Muzeów Watykańskich – Dziedziniec Oktagonalny

Arcydzieła Muzeów Watykańskich – Sala Zwierząt (Sala degli Animali)

Arcydzieła Muzeów Watykańskich- Galeria Map (Galleria delle Carte Geografiche).

Jak bezstresowo zwiedzić Watykan – praktyczny przewodnik.

Giovanni Falcone i jego eskorta – 27 lat od zamachu

posted in: Wiadomości z Rzymu | 4

23 maja minie 27 lat od jednej z największej rzezi we włoskiej historii – la Strage di Capaci. Mord, który wstrząsnął Włochami, a którego Włosi nigdy nie zapomną i nie wybaczą. Zginął sędzia Giovanni Falcone – symbol walki z mafią, jego żona i trzej młodzi policjanci z jego ochrony. 19 lipca tego samego roku zginął Paolo Borsellino, kolega Falconiego, razem rozpracowywali sycylijską mafię.

23 maja 1992 roku o 17.58 na autostradzie A29 w pobliżu Capaci niedaleko Palermo Cosa Nostra wysadziła w powietrze auto, którym podróżował sędzia Giovanni Falcone i jego żona Francesca Morvillo oraz auto jego eskorty Quarto Savona Quindici, w którym przebywali Antonio Montinaro – szef ochrony, Rocco Dicillo i Vito Schifani. 400 kg materiału wybuchowego podłożonego w tunelu między lotniskiem Punta Raisi a Palermo na wysokości Capaci.

Photo credit: BKLuis Wikipedia

Na autostradzie w miejscu tragedii stoi pomnik upamiętniający ten mord.

Pozostałości auta eskorty Falconiego

Tyle pozostało z auta eskorty Falconiego. Widok przerażający. Wdowa po szefie eskorty Tina Montinaro, która założyła fundację Quarto Savona Quindici wraz z Policją Państwową przygotowali podróż pamięci w 25-lecie tej rzezi. Pozostałości auta odwiedziły wiele włoskich miast. Do Rzymu dotarły pod koniec stycznia ubiegłego roku i zostały wystawione przez tydzień w Galerii Colonna.

W hołdzie

Dawno nie widziałam tak poruszonej publiki i to w miejscu na co dzien gwarnym, jakim jest Galleria Colonna/Galleria Sordiego. Ludzie milczeli, niektórzy płakali. Pozostawiali kwiaty, różańce. Ojcowie tłumaczyli dzieciom, co się wydarzyło. Ludzie żyją, dopóki trwa pamięć o nich. Palermo pamięta, Sycylia pamięta i Włochy też nie zapomną.

Pozostałości auta eskorty Falconiego

Kwadratowe Koloseum z Open House Roma

posted in: EUR, Rzym dla koneserów | 0

Od dawna chciałam zobaczyć Kwadratowe Koloseum wewnątrz. Kiedy nadarzyła się okazja w ramach dorocznej inicjatywy architektów Open House Roma, bez wahania zarezerwowałam wizytę. Ale jak to w życiu bywa, czasem wielki apetyt kończy się wielkim niedosytem.

Kwadratowe Koloseum – siedziba Fendi

Kwadratowe Koloseum jest dziś siedzibą Fendi, a Fendi nie zgodziło się na udostępnienie odwiedzającym swoich pięter. Można zobaczyć parter, kiedy Fendi organizuje tam wystawy. Na otarcie łez pozostał jedynie taras widokowy, z którego widać całą dzielnicę EUR oraz okolice, a nawet ośnieżone szczyty górskie.

Posągi w niszach na parterze obiektu

Palazzo della Civiltà Italiana, które rzymianie potocznie nazywają Kwadratowym Koloseum, opisałam obszernie w artykule Kwadratowe Koloseum, projekt E-42 i kod Mussoliniego, do którego odsyłam Państwa.

Palazzo della Civiltà Italiana – wejście

Z całej 30-minutowej wyprawy dowiedziałam się jedynie, że obiekt w ogóle nie był przystosowany do użytku publicznego, zatem zanim wprowadziło się tu Fendi, trzeba było doprowadzić wodę do budynku.

Widok na Bazylikę św. Piotra i Pawła

Mieliśmy wielkie szczęście, że akurat przestało padać, ale wiało niemiłosiernie. Taras jak taras, ale widoki piękne i dopiero stąd można docenić geniusz projektantów tej dzielnicy. Bazylika św. Piotra i Pawła – faszystowska wersja San Pietro. Obok kręcono Bonda, a pobliskie arkady symulowały rzymski cmentarz Verano, kiedy producentom filmu nie pozwolono tam kręcić scen. W oddali widzą Państwo najdroższy wieżowiec EUR, prawie niezamieszkany. Obok wieżowca centrum handlowe Euroma 2, wewnątrz triumf kiczu w pełnej krasie.

Widok na Palazzo dello Sport

Ten spłaszczony budynek to Pałac Sportu – Palazzo dello Sport wybudowany na olimpiadę w 1960 roku. Na jego miejscu miał stać łuk triumfalny, jaki sobie wymarzył Mussolini. Obok wieżyczka przypominająca kapelusz grzyba – tak też się nazywa – il Fungo – na szczycie którego mieści się restauracja.

Widok na Palazzo dei Congressi

Tu widok na Centrum Kongresowe – il Palazzo dei Congressi, do którego prowadzi aleja łącząca go z Kwadratowym Koloseum – do niedawna jedyny obiekt targowy w Rzymie. Po lewej stronie budynki EUR Spa – spółki zarządzającej obiektami EUR, tam miesczą się: Palazzo Uffici – siedziba Gwardii Finansowej i Salone delle Fontane, w którym odbywają się wystawy i targi – tam miały być kasy biletowe podczas Expo w 1942 roku. Po prawej stronie widać obelisk Marconiego w centrum alei Cristoforo Colombo.

Rzymska zieleń i ośnieżone górskie szczyty w oddali

I wreszcie zieleń, wszechobecna rzymska zieleń i górskie szczyty w oddali pokryte śniegiem. Nawet w Rzymie mamy w tym roku wyjątkowo zimny maj.

Via Appia Antica też ma swoje święto

posted in: Park Via Appia Antica | 0

Via Appia Antica – królowa rzymskich dróg raz w roku ma swoje święto. W tym roku wypada ono 12 maja – w Dniu Matki.

Po Wiecznym Mieście ostatnio krąży dowcip – jaka jest jedyna ulica w Rzymie bez dziur? Via Appia Antica. Jak królowa to królowa, do końca. Jej rzymski odcinek jest najlepiej zachowanym.

Co prawda nie lubię nachalnej angielszczyzny, zwłaszcza w tak pięknym języku jak włoski, ale bez angielskiego nic się dziś nie sprzeda, więc Appia Day będzie obchodzony na terenie całego parku archeologicznego. Oby tylko pogoda dopisała, bo prognozy nie są obiecujące.

Początek Via Appia Antica, tuż za Bramą św. Sebastiana

Zatem nogi i rowery w ruch! Szczegółowy program na www.appiaday.it

Jak wygląda siedziba FAO – fotorelacja

posted in: Rzym dla koneserów | 0

Siedziba FAO tuż przy stacji metra B Circo Massimo z zewnątrz straszy brzydotą. Jest to jeden z najlepiej strzeżonych budynków w mieście. Zawsze stoi przed nim patrol wojskowy. Mussolini zaplanował tu Ministerstwo Włoskiej Afryki, ale wojna udaremniła jego plany.

Siedziba FAO przy stacji metra Circo Massimo

FAO – czyli Organizacja Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa została założona 16 pazdziernika 1945 roku w Quebecku w Kanadzie. Co roku na pamiątkę tego wydarzenia obchodzimy Światowy Dzień Żywności. W 1949 roku na konferencji w Waszyngtonie, który był tymczasową siedzibą organizacji, zaakceptowano propozycję rządu włoskiego, aby przenieść siedzibę do Rzymu. Przeniesiono ją dwa lata pózniej w 1951 roku do siedziby pałacu, który zaprojektowali w 1938 roku Vittorio Cafiero i Mario Ridolfi z przeznaczeniem na Ministerstwo Włoskiej Afryki. Wojna przerwała jego budowę i aż 10 lat zajęło wykończenie oryginalnego projektu. Kompleks liczy 6 budynków, dwa zostały dodane w pod koniec lat 80-tych i na początku 90-tych. Powierzchnia liczy ponad 100.000 metrów kwadratowych i obejmuje obszar około 4 hektarów.

Płaskorzezba w holu

Struktura FAO to 194 państwa członkowskie, w tym Unia Europejska jako organizacja członkowska oraz dwaj członkowie stowarzyszeni – Wyspy Owcze i Tokelau.

Działalność FAO koncentruje się głównie na obszarach wiejskich 130 krajów, w których ponad 80 procent mieszkańców jest dotkniętych głodem i ubóstwem. Około 800 milionów osób na świecie cierpi z głodu, choć świat produkuje wystarczającą ilość żywności dla wszystkich, dlatego też organizacja stawia sobie ambitny cel – ZERO HUNGER – całkowitą likwidację głodu do 2030 roku.

Wizyta w siedzibie organizacji była możliwa dzięki Open House Roma 2017.

Zwiedziliśmy kilka sal posiedzeń krajów członkowskich, Salę Plenarną, w której zapadają najważniejsze decyzje, obejrzeliśmy kolekcję dzieł sztuki podarowanych przez państwa członkowskie oraz wjechaliśmy windą na wspaniały taras widokowy.

To była wizyta pod prawdziwym ścisłym nadzorem, od kontroli przed wejściem po dyscyplinę podczas zwiedzania, co we Włoszech należy do rzadkości. Ochroniarze eskortowali ludzi nawet do toalety.

Oprowadzali nas pracownicy instytucji – Hiszpanka i emerytowany Włoch. W holu znajduje się preambuła organizacji w kilku językach roboczych oraz płaskorzezba – prezent prezydenta Republiki Włoskiej podarowany na 70-lecie FAO.

Z holu skierowaliśmy się do Sali Chin. Przed wejściem powitały nas dwa cenne lwy z ceramiki pomalowanej na żółto i zielono.

Sala Chin to najważniejsze pomieszczenie dyplomacji, tu odbywają się oficjalne spotkania z głowami państw i innymi oficjelami. Dyrektor generalny FAO podejmuje tu najważniejszych gości. Sala została zainaugurowana w 1985 roku, aby uczcić 40-lecie powstania instytucji, a odnowiona w 2015 roku, co zrestą widać, bo lśni z daleka. W głębi sali widać mapę wykonaną z mosiądzu, a pokazującą uprawy rolnicze kraju. Tuż przy wejściu niewidoczna na zdjęciu kolekcja ceramiki chińskiej.

Sala Chin

Dalej sala posiedzeń krajów skandynawskich zwana Czerwoną Salą.


Czerwona Sala

Mijamy pierwsze dzieła sztuki – ‘Jesień’ szwajcarskiego malarza Giovanniego Giacomettiego,

Jesień – Giovanni Giacometti

Drzewo Życia – piękną struktruę stożkową wykonaną z drobnych ziaren,

Drzewo Życia
Logo FAO

wreszcie logo FAO, czyli kłos zboża z łacińską sentencją FIAT PANIS – niech zawsze będzie chleb, niech nie zabraknie chleba.

Oglądamy pierwszą salę konferencyjną – Salę Flag, na górze widać kabiny tłumaczy.

Pierwsza sala konferencyjna, zwana Salą Flag
Na górze kabiny tłumaczy
Wejście do Sali Malezji
Skrzydlaty lew

Po obu wejściach do Sali Iraku – płaskorzezby przedstawiające skrzydlate lwy zdobiące niegdyś Bramę Isztar w Babilonie – dziś przechowywane w Muzeum Pergamońskim w Berlinie. Podarowała je Ambasada Iraku, a wyrzezbił artysta Michele Martinelli.

Sala Iraku
Sala Iraku

Sala Iraku wewnątrz – bardzo nowoczesna.

Sala Iranu – kolejny lew

Docieramy do najważniejszej sali obrad.

Główna sala obrad – Sala Plenarna

W Sali Plenarnej odbywają się szczyty państw członkowskich czy najważniejsze konferencje międzynarodowe. Może pomieścić ponad 1000 osób. Stoły umiszczono w półowalu. Powyżej podium 194 flagi państw członkowskich. Tu spotykają się światowi przywódcy, aby podejmować decyzje dotyczące rolnictwa i bezpieczeństwa żywności oraz przedyskutować strategie zmierzające do likwidacji głodu na świecie w 2030 roku, a oprócz tego zagwarantować lepszą jakość żywności, utrzymać nasze naturalne zasoby żywności, co nie jest takie proste, zwłaszcza przy nasilających się zmianach klimatycznych.

Główna sala obrad
Główna sala obrad

Sufit z ceramiki długi na 45 metrów będący alegorią firmamentu i głębin morskich wykonał znany włoski malarz Mirko Basaldella.

Sufit Sali Plenarnej
Wejście do Sali Indii
Sala Etiopii

Sala Etiopii – to najbardziej kolorowe wnętrze całego budynku. To harmonia tonów pomarańczy, zieleni, czerwieni i niebieskiego, które odzwierciedlają kulturę i kolory obecne na fladze tego kraju. Wykonanie artystyczne – Adriano Nardi. Biały glob otaczają kolorowe kręgi dekorowane malowanymi fragmentami, które przedstawiają podwójną spiralę DNA, kulturę Etiopii, jej pejzaż, roślinność, łącznie z irysem – symbolem wierności, odwagi, mądrości, nadziei i życzliwości.

Sala Etiopii
Rękodzieło Angoli
Studio telewizyjne Angoli
Sala Filipin

Sala Filipin – na długiej dwumetrowej fotografii prezentowane są pola ryżowe, palmy, morze, czyli najbardziej znany krajobraz Filipin, a ściany schodzą niczym tarasy pól przeznaczonych do uprawy ryżu.

Poczęcie – Kubańczyk Pedro Pablo Oliva
Taras – stołówka z widokami

Wjeżdżamy na taras, na którym mieści się stołówka pracownicza. Widoki nieziemskie: Circo Massimo, ruiny Palatynu, Termy Karakalli, Awentyn, a w oddali także kopuła San Pietro. Nawet jedzenie lepiej smakuje w takich okolicznościach przyrody.

Ptak
Widok na Palatyn i Koloseum
Dzieci świata – dar Giny Lolobrigidy
Dar Wietnamu
Dar Chin
Atrium

Na koniec wizyty docieramy do atrium i najnowocześniejszej sali kompleksu. Remontujemy obiekt co pięć lat – mówi przewodniczka. Ale po co – pyta się ktoś? Bo są na to pieniądze. A nie lepiej przeznaczyć je na walkę z głodem?

Atrium jest świeżo po remoncie. W oddali widać małą białą rzezbę. Przewodniczka zaczyna płakać. To dar papieża Franciszka po jego wizycie 16 pazdziernika 2017 roku z okazji Światowego Dnia Żywności. Malutki Aylan Kurdi – syryjski chłopczyk, którego ciało wyrzuciło morze w okolicy tureckiego kurortu Bodrum w 2015 roku. To zdjęcie martwego malucha z twarzą w piasku wstrząsnęło światem. Trzyletni Alyan uciekał wraz z rodziną przed prześladowaniami w Kobani w północnej Syrii. Ich łódź wywróciła się u brzegów greckiej wyspy Kos. Na morzu zginął braciszek i matka chłopczyka. Ocalał tylko ojciec.

Centrum szejka Zayeda – najnowocześniejsza, imponująca technologicznie sala kompleksu. Otwarte w 2012 roku i całkowicie sfinansowane przez Zjednoczone Emiraty Arabskie. Projekt wykonali architekt Marco Felici i artystka Sadica Keskas. 170 miejsc, kanały z sześcioma językami do wyboru. W centrum odbzwajà się konferencje prasowe, projekcje, prezentacje publikacji, transmisje telewizyjne i radiowe. Zielone i pomarańczowe palmy, wykonane techniką witrażową i zawieszone nad wejściem, symbolizują zródło życia i połączenie między religiami. Są metaforą komunikacji, informacji i wiedzy.

Centrum szejka Zayeda
Triumf technologii
Najnowowcześniejsza sala FAO

Na podłodze olbrzymie koło – kampania ZERO HUNGER – zero głodu na globie do 2030 roku. Czy się uda? Pozostało jedynie 11 lat.

Zero Hunger – hol FAO

18 maja – Europejska Noc Muzeów

posted in: Rzymskie ABC | 0

18 maja powraca Europejska Noc Muzeów – to szalenie popularna impreza. Co roku przyciąga tłumy chętnych i warto z niej skorzystać, jeśli Państwo będą w Rzymie.

Obiekty muzealne będą otwarte od 20.00 do 2.00 – ostatnie wejście o 1.00. Zwykle zwiedzaniu towarzyszą koncerty. Wstęp – symboliczne 1 euro. Praktyczna rada – przygotujcie odliczone monety na wejście, ponieważ kasy niektórych muzeów mają problem z wydawaniem reszty i mogą nie wpuścić. Nam się to przydarzyło w Ara Pacis. Miałam przygotowane monety, które mój mąż w ostatniej chwili wydał na lody. Na szczęście nie wyproszono nas, choć niewiele brakowało, a że człowiek uczy się na błędach, więc bądzcie przygotowani.

Rezydenci, którzy posiadają kartę MIC, wchodzą za darmo.

Do tej pory swój udział potwierdziły następujące muzea miejskie: Musei Capitolini, Centrale Montemartini, Museo dell’Ara Pacis, Museo di Roma Palazzo Braschi, Museo di Roma In Trastevere, Mercati di Traiano – Museo dei Fori Imperiali, Musei di Villa Torlonia.

Arcydzieła Muzeów Watykańskich – Sala Zwierząt

Sala Zwierząt – Sala degli Animali – kamienne zoo, jak je określił prof. Paolucci, to miejsce, które celebruje piękno natury, domowej i dzikiej. XVIII-wieczni kopiści, autorzy eksponowanych posągów, zreinterpretowali antyk na swój sposób, bo większości tych dzikich zwierząt nigdy nie widzieli na własne oczy. Zachwyca gama kolorów marmurów pochodzących z Afryki i Azji, odnalezionych na rzymskich wykopaliskach.

Do Sali Zwierząt wchodzimy bezpośrednio z Dziedzińca Oktagonalnego. Powstała z woli papieża Piusa VI Braschi, papieża rodem z Romanii. Po lewej stronie jedynie z daleka w niszy możemy podziwiać posąg Meleagra – mitycznego myśliwego z psem u boku i głową zabitego dzika kaledońskiego, nasłanego na ziemie Attyki przez Artemidę w zemście, kiedy ojciec Meleagra zapomniał złożyć jej ofiarę.

Meleagros z głową dzika kaledońskiego

Po prawej stronie zobaczą Państwo ofiarę Mitry. Mitraizm był religią bardzo popularną w I wieku i konkurencyjną dla chrześcijaństwa. W samym Rzymie do tej pory zachowało się kilkanaście mitreów, czyli miejsc kultu perskiego boga Mitry. Oto widzimy zabijanego byka, jego ściekającą krew liże pies, wąż również zbliża się, aby ją polizać. Mało tego, rak gryzie genitalia konającego byka. To symboliczny akt zwycięstwa dobra nad złem.

Ofiara Mitry

Dalej fenomenalny jaguar autorstwa znakomitego Francesca Franzoniego z Carrary. Rzuca się w oczy żółtawy płaszcz kota.

Jaguar – Francesco Franzoni

Lew pożerający konia. Z oryginału zostało niewiele. Franzoni odtworzył ten posąg zgodnie z filozofią słynnej szkoły kopistów, do której należał. Reinterpretacja antyku na swój sposób. Brakowało głowy czy innej części ciała, brano je z innych posągów, a tych nie brakowało.

Lew pożerający konia – Francesco Franzoni
Wspaniałe kolorowe marmury

Centrum tej części sali zdobi wspaniała mozaika, przedstawiająca dary, które według rzymskiej tradycji ofiarowywano zaproszonym gościom podczas bankietów. Dary te stanowiły część protokołu rzymskiego, oczywiście wśród wyższych sfer – należały do nich ryby, dziczyzna, owoce etc.

Rzymska mozaika pełna darów

Z tej części sali wchodzi się do Galerii Posągów.

Przeczytaj również:

Arcydzieła Muzeów Watykańskich – Dziedziniec Pinii (Cortile della Pigna)

Arcydzieła Muzeów Watykańskich – Apoksyomenos

Arcydzieła Muzeów Watykańskich – Dziedziniec Oktagonalny

Arcydzieła Muzeów Watykańskich- Galeria Map (Galleria delle Carte Geografiche).

Wieczorne zwiedzanie Muzeów Watykańskich

Po raz dziesiąty Muzea Watykańskie wraz z rozpoczęciem sezonu turystycznego oferują turystom wieczorne zwiedzanie kolekcji. Mogą Państwo podziwiać Kaplicę Sykstyńską, Sale Rafaela czy Galerię Map po zachodzie słońca i jest to niezapomniane przeżycie.

W 2019 roku muzea można zwiedzać od 26 kwietnia do 25 października w każdy piątek od 19.00 do 23.00 (ostatnie wejście o 21.30).

Wstęp normalny €21, zniżkowy €12, rezerwacja wyłącznie online, wliczona w cenę biletu. O godzinie 20.00 na Dziedzińcu Pinii albo w sekcji Museo Gregorio Profano odbędzie się 60 minutowy koncert – szczegóły po dokonaniu rezerwacji.

Wieczorna trasa zwiedzania obejmuje następujące sektory:

Museo Gregoriano Egizio, Museo Pio Clementino, Galleria dei Candelabri, Galleria degli Arazzi, Galleria delle Carte Geografiche, Stanze di Raffaello, Appartamento Borgia, Collezione d’Arte Contemporanea, Cappella Sistina, Gallerie della Biblioteca Apostolica Vaticana

oraz wyjątkowo otwarte tego wieczoru Sale di S. Pio V gromadzące ceramikę średniowieczną i renesansową, a także kolekcję drobnych mozaik.

Zapraszam również do lektury bardzo popularnego i skutecznego przewodnika Jak bezstresowo zwiedzić Muzea Watykańskie. Jest on cały czas uaktualniany, a pomógł już tysiącom osób mądrze zaplanować wizytę.

Open House Roma – Rzym, jakiego nie znacie

Open House Roma to jedno z moich ulubionych wydarzeń w ciągu roku. To już ósma edycja tej wspaniałej imprezy, która przybliża mieszkańcom Rzymu architekturę – tę odległą i tę najnowszą. Wspaniałe pałace niedostępne na co dzień, obiekty ministerialne, art nouveau, hydraulika czy nawet prywatne mieszkania. Jest w czym wybierać.

Tegoroczne Open House Roma odbędzie się 11 i 12 maja 2019 roku. Wiele obiektów nie wymaga rezerwacji, wystarczy ustawić się w kolejce, ale te najbardziej oblegane muszą być zarezerwowane jak najszybciej. Są jeszcze wolne miejsca w siedzibie FAO, którą serdecznie polecam, bo to jedyna okazja, aby wejść do tego obiektu, a jako międzynarodowy obiekt oferuje również zwiedzanie w języku angielskim w sobotę i niedzielę o 15.00. Zwiedziłam FAO rok temu i naprawdę warto tam zajrzeć.

Główna sala obrad FAO

Aby zarezerwować wejście do obiektów objętych rezerwacją – maksymalnie 2 osoby na jednej rezerwacji i na jednym adresie mailowym – należy wejść na główną stronę www.openhouseroma.org, zarejestrować się, a następnie zarezerwować miejsce pod wybranym obiektem. Przy rezerwacji FAO czy siedzibie dyrekcji RAI musicie podać dokument tożsamości, który będzie sprawdzany na miejscu.